Mga nakakatuwa sa Japan - 2

Bakit mahilig ang mga Hapon na magtanong tungkol sa kani-kanilang blood type?
Marahil ay walang ibang bansa sa mundo ang naniniwala na ang blood type ay may relasyon sa personalidad ng tao kundi ang bansang Hapon. Hindi nga naman nating pwedeng pagbukud-bukurin ang tao sa apat na uri lamang tulad ng pagbukud-bukod natin sa uri ng dugo. Marahil ito'y pagpapatunay na halos magkapareho ang kanilang mga katangian at kung pwede man itong pagbukud-bukurin ay magagawa lamang sa apat na paraan.

Bakit partikular ang mga Hapon sa edad ng tao?
Mapapansin natin na kahit tayo'y mag-check in lang sa hotel sa kailangan nating isulat ang ating kaarawan. At marahil ilang beses na rin tayong natanong ng ating mga kaibigang Hapon kung ano ang ating edad. Iyan ay natural dito sa Japan, na kung saan ang pagtuturing sa bawat isa ay nakabase sa edad ng tao. Ang kanilang lipunan ay maituturing nating paternalistic na kung saan ang seniority ay binabase sa edad. Kung minsan ay naiinis pa nga sila kung hindi nila alam ang edad ng kanilang kausap dahil hindi nila alam kung paano ang pagtrato sa kanya.

Bakit ang hilig nilang mag-biyahe bilang grupo?
Ito'y nagsimula noong sila'y bata pa na kung saan ang paaralan mismo ang nag-aayos ng kanilang biyahe. Parati nilang naaalala ang saya ng mga panahong ito kaya't kahit sila'y matanda na ay gusto pa rin nilang sumama sa isang malaking tour group lalo na kung sila'y nasa labas ng Japan. Iyong tour guide na ang tumatayo bilang guro. Feeling estudyante sila ngayon at parang "good ol' days."

At siyempre naman, kung sila'y mag-isa lang na pumunta sa London kunwari at umorder ng misoshiro ay siguradong hindi sila pagsisilbihan. Ngunit kung sila'y mahigit 50 at maaring marami pa ang darating sa susunod na buwan ay tiyak na hindi pa man lang nila naisip ang salitang itadakimasu ay nagkakandarapa na ang mga waiter sa pagsilbi ng kaniling mahal na misoshiro.

Bakit sikat na sikat ang baseball sa Japan?
Ito'y dahil ang rules o alituntunin ng baseball ay tumutugma sa personalidad ng mga Hapon. Sa baseball, klarong klaro ang responsibilidad ng bawat manlalaro: iyong pitcher ay nagpipitch habang iyong hitter ay naghihit. Ang batters ay 1 to 9 at ang bawat isa ay may kanya-kanyang papel sa palaruan. Para sa mga Hapon na may group mentality, ito'y angkop na angkop sa kanilang kultura.

At siyempre, dahil mabagal ang laro, may panahon para magisip ng estratehiya ang coach, at nabibigyan sila ng panahon para sumali sa pagiisip ng sunod na hakbang, kahit sila'y nanonood lamang. Kahit mahaba ang laro ay balewala ito sa mga Hapon na likas na mapagpaumanhin.

Ito'y ibang-iba sa basketball na gustong gusto ng mga Pinoy, na nagmana ng "cockfight mentality" mula sa Kastila.

Bakit ang hilig hilig nilang maligo?
Siyempre mahilig din tayong maligong mga Pinoy, ngunit kung ikumpara natin ang Hapon o Pinoy sa mga dayuhang galing sa Amerika o Europa ay tiyak na mas mahilig ang Hapon sa hot bath kaysa sa ano mang nasyonalidad. Ito ay may dalawang dahilan. Una, ang tag-init sa Japan ay talagang sobrang init na sinasamahan pa ng matinding kahalumigmigan o humidity. Habang ang winter naman ay talagang napakalamig. Ang pagsawsaw sa isang mainit na paliguan ay nagbibigay ng kaginhawaan para sa kanila.

Ang pangalawang dahilan ay ito'y nagbibigay din ng matinding kaluwagan o relaxation. Ang kanilang lipunan ay maituturing nating status-oriented kaya't sila'y parang robot at pormal sa labas ng kanilang bahay. Sa loob ng ofuro lamang nila pwedeng ilabas ang kanilang likas na katauhan.

Bakit nakasanayan na nilang magbasa ng manga sa loob ng train?
Sabi ng iba na hindi mabubuhay ang mga Hapon kung walang manga. Marahil ito ay totoo dahil kahit saan ka man pumunta ay talagang makakakita ka ng Hapon na nagbabasa ng manga. At ito'y kinakaugalian na nila lalo na't sila'y nagbabiyahe sa loob ng tren.

Hindi lahat ng komiks sa Japan ay pambata o kaya'y puno ng kalaswaan. Mayroon ding mga love stories o kaya'y aksyon na naka-serye, kaya't para sa mga sumusubaybay nito ay hindi talaga pwedeng kaligtaan ang isyu buwan-buwan. At dahil maiiksi lamang ang pagitan ng mga estasyon, lalo na sa Tokyo o mga malalapit na lugar, mabilis din lang ang pagbasa ng mga komiks na ito.

At para naman sa mga mahahaba ang biyahe, madalas ay nagbabasa sila ng diyaryo papunta sa trabaho at manga naman pauwi. Oo nga naman dahil kung ika'y pagod na ay dapat lang na magagaan na ang iyong babasahin.

Kung ang Hapon ay mahilig sa manga, ang Pinoy naman ay mahilig sa mango. Bakit kaya?*

You may email the author at butch@philippinestoday.net