Mga usaping parang halo-halong may santol (ano ba 'yan?)

CLICHES -- “How ‘ya doin? … yeah? How ‘ya doin? You doin’ okay? Good… How is everything?” … I looked past the barrier of the Automated Teller machine (ATM) looking for the dude who just came in. Napatawa sa sarili. Katulad sa makina sa harap ko ay masyadong automated ang greetings ng mga tao sa New York. The same question na inuulit-ulit, hindi iniinda ang sagot (kung nakikinig man), kundi just for the sake of raising a greeting.

Asking “whats’up?”, “”how’s everything?”, “everything fine?” at iba pa ay laging naririnig. Palaging usal kapag nagsusulubungan ang mga tao rito. Subalit sa paningin ko ay hindi naman talaga nila hanap at gustong marinig ang tamang sagot. In this part of the world, minding one’s business is one of the main core of surviving. Don’t get involved too much. Blank stares. Empty smiles. Looking the other way. Don’t mind me, I won’t mind you kind of attitude. Hindi naman natin masisi dahil ang process of involvement ay minimal. This is westernized outlook. Unlike sa ating mga galing sa Eastern part of the world.

Kaya dito, kung nasa loob ng elevator at wala na talagang mapag-usapan, “How is the weather outside? Yeah? Warm? Good for a walk? Good… good… will see you later… take it easy .. yeah .. yeah … talk to you soon. Take it easy …” Weather is the agreeing point that people mostly will coin up. It is safe. Walang hidwaan sa “weather”. It’s a neutral field.

Nakakatawa. Unlike sa Pilipinas na talagang magbabatian ang magkaibigan at magkumare sa daan. Filipinos will really take time to stop in the streets and talk. Maybe treat each other to coffee, etc. Of course, here in New York, one is always in a hurry. Most really don’t want to get involved.

KAGULUHAN AT KAMULATAN -- Digmaan sa pagitan ng Israel at Palestine. Marami ang patay sa digmaan at hidwaan sa pagitan ng dalawang anak ni Abraham. Hindi lamang isolated sa middle east ang hidwaan. Dito rin. Malaki ang populasyon ng Hudyo (Jews) at mga Arabs at Palestinians dito sa New York. Both sides are making their voices known about the issue, sa pag-dedemo sa harap ng United Nations (na nandito sa New York ang himpilan) at sa kani-kaniyang embahada o consulate buildings. Delicate issue ito at maaaring magdulot ng pagtaas ng hate at biased crimes. Katulad ng immediate aftermath ng September 11 World Trade Center incident. Maraming mga Arabs, Sikh Indians, Pakistanis at Middle eastern descent ang ni-round up ng pulisya at estado. Pati mga lehitimong people’s organizations, at peace activist groups were also put into close scrutiny. Parang nabawal ang freedom of speech especially kung ang iyong pananaw ay iba at may kamulatan. Marami ring insidente ng biased at hate crimes against Arabs, Muslims and other minorities ang nangyari, hindi lamang sa New York subalit sa kalahatang US. Parang mga eksena sa isang pelikula ni Denzel Washington (was it “The Siege”?).

Dadagsa sa Pilipinas ang humigit kumulang na 2,500 sundalong Amerikano. Balikatan phase 2-02 daw ito, at syempre pa ay minamaniubra na gawing legit ang pagpasok ng mga sundalong kano. Hindi lahat dito sa US ay sang-ayun sa panghihimasok ng pamalahaang US sa mga kaganapan ng maliliit na bansa tulad ng Pilipinas. Sa katunayan ay maraming mga may kamulatang Amerikano ang bumabatikos at hindi sang-ayon sa panghihimasok na ito. May malaking ANTI-WAR na mobilisasyon ang naganap sa harap ng White House sa Washington, D.C. last April 20. Dinala ng mga aktibistang Pinoy at Fil-ams ang isyu ng Visiting Forces Agreement at Balikatan exercises sa harap ng White House.

ISKANDALO NG SIMBAHANG KATOLIKO -- Isa sa mga pangunahing balita these past months dito sa New York ay ang iskandalo ng mga pari ng Simbahang Katoliko. Binatikos ang mga naglalabasang report ang sexual misconducts, pedophilia, at betrayal ng vow of chastity ng mga pari. Nakapanlulumo. Halos bawat linggo ay mga naglalabasang “biktima”, telling their stories, after so many years of silence. It is indeed sad na ang karamihan sa mga ulat ay involving sexual abuse at pedophilia. Natitinag ang Simbahan at lately nga ay pinatawag ni Papa Juan Paulo II (Pope John Paul II) ang mga cardinals para sa isang conference sa Vatican. The issue about these allegations and stories can not just be brushed aside. Malaking dagok ito sa mga naniniwala. Ang mga pari na ating tinitingala ay meron palang kabulastugang tinatago. Ito ay nakakalungkot.

Hindi naman sinasabing santo at wala ng kasalanan ang mga pari ng simbahan. Subalit, mas parang doble ang krimen na naganap dahil usapin na ito ng pedophilia. Sa Pilipinas ay meron ding mga kaso ng paglabag sa vow of chastity. Subalit ang mga nababasa ko sa diyaryo, at ang mga nasasagap sa tsismis, involves a priest and a woman. Not a boy!!!

This scandal really rocks people of faith, and also people with little faith. So much for these time na maraming kaguluhan ang nangyayari sa pagitan ng iba’t-ibang mga relihiyon tulad ng Katoliko, Islam at Hudyo (mga desert religions). Lalo lamang nabagyo ang katawang ispiritwal ng mga Katoliko.

TEXT MESSAGING -- Tuwang-tuwa si misis ng umandar na ang text messaging sa aming cell phone. Parang Pilipinas, at bumilis ang hinlalaki niya sa pagsulat at pagpadala ng text. Na-alala ko tuloy ang eksena sa Pilipinas where napaka-prevalent ang texting sa pamamagitan ng cell phones. Ke Smart o Globe man ang server mo sa Pilipinas ay enjoy ka sa pakikipag-exchange ng balita, at parang ina-antabayanan mo ang pag-tunog ng cellular phone.

Bagong umpisa pa lamang ang text messaging dito sa US. At dahil bago, hindi pa uso. Maraming mga advertisements mula sa cell phone companies ang nag-papakilala sa paraan ng texting, subalit na-notice kong hindi kumakagat ang masa. Personally, hindi ko ine-expect na maging massive at successful ang texting dito.

Una, masyadong matagal para sa kanila ang pagbuo ng message. Walang panahon at patience ang mga kano sa paghihintay. Ikalawa, mura ang mga cellular phone plans dito … like 500 or 1,000 minutes for $40-$50 lang. Third, malalaki ang kanilang mga daliri at hindi kasya sa keypad …hehehe…...

Siyanga pala … tawag nila dito sa text messages ay - PING PONG messages.

Maaaring mali ako sa pag-analyze, subalit ang situation dito sa New York, at ang paraan ng pag-galaw at pag-iisip ng tao ay talagang iba sa Pilipinas. Malaki ang impluwensya ng ekonomiya at kultura sa pagpasok ng mga bagong fad at uso sa isang bansa. Kung gayon, hinding-hindi maiaalis sa Pilipinas at Southeast Asia ang pagiging text region of the world.

HOMESICK -- Mayo na. Panahon na ng Flores de Mayo, Santacruzan at mga piyesta sa bayan-bayan. Labor Day sa Mayo uno, at panahon ng mga summer fruits. Mangga, serguelas mula Guimaras, at marami pang iba. Walang pasok ang mga estudyante at magpapatuli ang mga kabataang lalaki sa probinsiya. Dagsa ng pamilya sa beach at mamomroblema naman ang mga magulang sa darating na pasukan.

Masaya. Masaya ang mamuhay sa Pilipinas. Kung may trabaho lang sana… tsk! *