Diwa ng Pasko at Bagong Taon

ANG DIWA ng Pasko at Bagong Taon ay iisa. Marahil ito ay isang dahilan kung bakit sa mga kristiyano, ang dalawang araw na ito, bukod sa halos ay magkasunod, ay kakikitaan ng kakaibang sigla sa puso at damdamin ng marami.

Walang sinumang nakatitiyak kung sadya ngang ang kapanganakan ni Hesus ay ika-25 ng Disyembre. Sa kasaysayan ng kapaskuhan, ang araw na ito ay nagkaroon ng ilang pagbabago bunga ng pagsasaliksik ng mga paham at sa kasaysayan ng ating kalendaryong sinusunod --- ang Gregorian calendar. Sa panig naman ng bagong taon, ganito rin ang kasaysayan ng pagtaya sa paghihiwalay ng luma at bagong taon. Sa Chinese calendar, ang bagong taon ay di ipinagdiriwang sa unang araw ng buwan ng Enero, at sa mga Muslim communities, mayroon din silang pagdiriwang ng bagong taon na kaiba sa pagdiriwang ng isinasagawa ng mga Kristiyano.

Ang araw ng Pasko, sa modernong interpretasyon nito, ay di lamang kumakatawan sa kapanganakan ni Hesus --- bilang isang sanggol at taong nagkatawang-lupa --- kundi pati na rin sa kanyang muling pagkabuhay tatlong araw mula sa pagpanaw ng kanyang katawang-tao. This is the meaning of rebirth which, according to Christian beliefs, all of us must undergo to prepare us for Jesus' second coming. This also symbolizes the process of cleansing us of our earthly sins from which Jesus is believed to have saved us with his death on the cross.

Samantala, ang wakas at simula ng bagong taon ay nababatay naman sa mga kaalamang hango sa mga pagsasaliksik ng mga eksperto sa kasaysayan at mga sayantipiko. Ito ay ayon sa oras at bilang ng araw kung saan ang ating planeta ay umiinog ng isang beses sa palibot ng Haring Araw (our Sunstar). Ang pagtantiya ay isa na ngayong makatotohanang dahilan sa mga teknolohiyang ginagamit, kaya't tuwing ika-apat na taon, mapupuna marahil na nadadagdagan ng isang araw ang buwan ng Febrero --- Febrero 29.

Subali't kung ang pag-uusapan naman ay ang diwa ng Pasko at Bagong Taon, iisa sa aming palagay ang mensahe nila --- ang pag-asa (hope), kapayapaan (peace) at pagmamahalan (love). New Year presumes a new dawn, a new hope for better times in the coming year. Christmas, on the other hand, means a rebirth, a new life, and hopefully different from the old. It is a promise made by Jesus himself, where anyone is genuinely equal before the eyes of God, in a Kingdom of Heaven where everyone is truly a brother to anyone. And in an atmosphere of heavenly bliss and peace, love permeates all relations among men (or souls) under the divine care and guidance of one Supreme God.

May mga nagsasabi na ang ganitong pananaw at paniniwala ay isa lamang kagyat o pansamantalang pagtalikod sa marami at mga material na problemang nararanasan ng tao sa mundo sa ngayon. A form of escape, so they say, designed to lull people from taking drastic acts to redress their grievances from the oppression of society. How can one focus his attention to peace, hope and love amid the seemingly unscrutable societal injustice, poverty, ignorance and family dislocations? Is happiness and contentment truly discernible in our material earthly life, or only the afterlife --- if indeed there is one?

But this is where Christmas and New Year truly become relevant to us. For in the coming and going of our lifetime Christmases and New Years, man and his spirit are blended into one entity, and while it may seem impermanent, the call precisely is to make this lasting and permanent in our hearts and minds --- for our own material and spiritual good as well as for the rest of humanity.

The call then for hope, peace and love becomes one animating force that can set us free from the worries and problems of daily living. This, we believe, is the true path and message of the Holiday Seasons.

Manigong Bagong Taon sa lahat ng mga taga-subaybay ng PHILIPPINES TODAY! *

Back to top

You may email the author at ernie@philippinestoday.net