Pagkaraan ng isang taon

MAHIGIT ng isang taon ang nakaraan nang mapatalsik sa poder si dating Pangulong Joseph Estrada at malagay naman sa puwesto si Pangulong Gloria Arroyo. Muli, ipinakita ng mga Pilipino ang kanilang determinasyong magpalit ng lider sa pamamagitan ng "people power" --- tulad ng nangyari noong 1986 nang si dating Pangulong Ferdinand Marcos ay alisin sa poder sa pamamagitan ng tinatawag na EDSA-1. Ipinakitang muli nila na hindi kailangan pang hintayin ang susunod na halalan at magtiis pa ng ilang taon bago magpalit ng lider na sa paningin nila ay palpak, bulok o di magaling.

At si Pangulong Arroyo na nga ang nasa kapangyarihan isang taon na ngayon ang nakaraan. Mahalaga marahil tanungin natin ang ating sarili kung sadyang nagkaroon na nga ng pagbabago ang ating kalagayan sa buhay --- sa personal na kabuhayan, pagbabago ng kalidad sa larangan ng pulitika, moralidad sa pamumuno, ekonomiya at katahimikan ng bansa, atbp. --- nitong nakaraang isang taon.

Una, sa personal na kalagayan sa buhay: dumami ang nawalan ng trabaho, mahigit na 3,000 kumpanya/pagawaan/negosyo ang nagsara, nananatiling P50 ang palitan ng dolyar, budget deficit sa halagang P147 bilyon, di tumaas na porsiyento ng poverty alleviation, pagbaba ng export trade ng bansa, patuloy na pagdami ng populasyon (2.25%), di umuunlad na ekonomiya ng US at Japan (pangunahing trade partners ng Pilipinas), smuggling ng bigas at asukal na ikinababahala ng mga magsasakang Pilipino, pagbaba at pagbabawas ng kinikita at trabaho ng mga OFWs sa Hongkong, Japan at Singapore, atbp.

Panglawa, sa larangan ng pulitika: patuloy na iringan at away ng ilang matataas ng lider-pamahalaan, matinding pamumulitika sa Senado at Mababang Kapulungan, nabubunyag ng katiwalian sa gobyerno na kinasasangkutan ni First Genetleman Mike Arroyo, patuloy na labanan at patayan sa Mindanao, patuloy na pamamayagpag ng Abu Sayyaf at Pentagon terrorist groups sa Basilan at Maguindanao, gulong dulot ng tropa ni dating ARMM Gobernor Nur Misuari, mabagal na pag-usad ng mga kasong kinakaharap ni Erap, di mamatay-matay na tsismis hinggil sa coup d'etat, at marami pang iba.

Nasaan tayo noon at paano tayo ngayon? May pagbabago ba?

Mas higit na batid ng mga mamamayan mismo ang tunay nilang kalagayan sa ngayon. Dito ay walang kinalaman ang mga magagandang report na sinasabi ng pamahalaan, ng burukrasya, pulis at military, dahilan sa sila ay nasa pamunuan at siyempre panay na magaganda ang kanilang sasabihin. Pero ano ba ang totoo? Ang tunay na nararamdaman ni Juan de la Cruz o ang report na nababasa natin sa mga pahayagan, pinapanood sa TV at napapakinggan sa radio?

Sa aming paningin, ang ating bansa ay patuloy pa ring nakatali sa kahirapan, mabagal pa rin ang pag-asenso ng ilang sektor ng lipunan, di pa rin nagbabago ang lawak at dami ng katiwalian sa gobyerno, ang peace and order problem ay lalong nagiging matindi, patuloy na dumarami ang mga walang hanap-buhay na Pilipino --- sa ibang salita, wala pa ring nakikitang magandang pagasa ang mga mamamayan sa mga darating na araw.

Bakit at ano marahil ang dapat na solusyon? Magpalit uli ng lider, mag-alsang muli ang mga mamamayan at muling bumuo ng EDSA-4? Tanungin natin ang ating sarili. Kung magpalit naman tayo ng lider, sino naman ang ipapalit at nakatitiyak ba tayong magbabago na ang takbo ng ating buhay? Makukuha ba natin ang lahat ng ito sa dasal lamang?

Sa lahat ng mga katanungang ito, wala kaming maipapayo na siguradong solusyon. Sa kamay rin nating mga mamamayan nakasalalay ang ating kinabukasan --- sa ating pagkakaisa, bukas at mapanuring kaisipan, at sama-samang pagkilos na ipahayag sa ating pamunuan ang tunay na hinaing ng bayan. Isang maganda at makabuluhang pagbabago sa lahat ng ating kilos ang nararapat nating papaghariin sa ating mga puso at damdamin. Maaari nating gawin ito ngayon --- pagkaraan ng isang taon sa pamunuan ni Pangulong Gloria Macapagal Arroyo. *

Back to top

You may email the author at ernie@philippinestoday.net