Manila happenings, atbp...

DECEMBER na! Sa mga department stores ng SM tulad ng Megamall, SM Davao (kabubukas lang nito), Shangri-la, Ayala Center, Alabang Town Center at iba pang malls, nariyan na ang mga Christmas trees, Christmas lights, ang mga kung anu-anong bagay na kulay silver, red, gold, green na nakalagay sa display windows ng mga shops.

Sa Ayala Avenue, equivalent ng Ginza sa Tokyo, at ng Wallstreet sa New York, nakasabit na sa mga posteng ilaw ang magagarang parol na kung saan sikat ang Ayala Avenue. Masarap magpunta sa gabi sa Ayala. Maglakad ka lang sa Ayala Avenue o mag-window shopping sa Ayala Center, damang-dama na ang Pasko. Pati sa C-5 Circumferential Road, meron na ring mga parol na nakasabit sa mga posteng ilaw. Paid for nga lang ng isang shampoo company pero kahit paano meron na ring decorations at nakakatulong para madama ang Christmas spirit.

Christmas shopping at the Ayala Center in Makati (BNT photo)

Sa loob ng mga malls, ang dami ng mga tao! Simula nang November, dumagsa ang mga tao sa mga malls kahit hindi sale! Ibig sabihin kaya nito, walang effect ang nangyari noong September 11 sa New York? Sa unang tingin parang walang epekto ang insidenteng 'yon. Pero mukha yatang meron na. Sabi ng kaibigan kong may-ari ng kompanyang nagbebenta ng perfume na gawang Pilipinas, bagsak daw ang total sales mula sa mga outlets nya sa iba't ibang malls for October and November. 'Yon daw ang pinakamababang total sales n'ya simula nang maitayo ang kanyang perfume business noong 1999. Ang kapitbahay niyang tindahan sa SM Sucat, Paranaque (kabubukas lang ng SM Sucat ngayong taon) na nagbebenta ng mga abubot, mga belt, damit, etc. ay nagsara. Pati raw ang kakilala n'ya na nagbebenta ng cellphone at accessories. Dati ang return rate ng customers ng cellphone store ay 75% ngayon nasa level ng 10%.

Sa hirap ng panahon ngayon mas maraming ang naghihirap at mas darami siguro ang mga matutuksong maging holdaper at snatcher. Sa mga uuwi galing Japan, huwag masyadong maging obvious na galing Japan paglabas ng airport. Alisin o bawasan ang mga senyales na magpapa-obvious. Ilan na ang mga istorya nang mga holdap na nagaganap kalalabas pa lang ng airport.

Kung bibili ng appliances, huwag lang palagi sa Duty Free. Malapit ito sa airport. Mahirap nang abangan ng mga magnanakaw na may armalite at nakasakay pa sa van kalalabas pa lang sa Duty Free.

Kung magpapadala ng pera, kilatising mabuti ang taong magdadala nito. Mas mabuti siguro kung sa mga kumpanyang kilala o bangkong Pinoy na lang. Baka matukso pa si Pare o Mare dahil naghihirap din ang pamilya nya...mahirap na.

Sa Japan maraming mga tao, lalo na sa wakamono, ang nagkukulay ng buhok. Sa Pilipinas, noong mangyari ang tinatawag na "EDSA Tres", kumalat sa e-mail at cellphone text jokes na ang dumalo sa rally para kay Erap ay 'yung mga bungi, may tatoo, at may kulay ang buhok. Pawang mga katangian ng mahihirap. Pero ilang buwan pa lang ang nakalipas, meron na ring ilan sa middle class o burgis ang nagkukulay ng buhok. Sa opisina ko, may 2 o 3 babae na akong nakikita. Sa isang bangkong napuntahan ko, kulay blonde ang buhok n'ya kahit medyo lang s'ya maputi.

Usung-uso na rin dito ang mga game shows sa gabi. Dati sa mga noon-time shows lang tulad nang Eat Bulaga at Magandang Tanghali Bayan. Sa ABS-CBN ang Game K N B (short for Game Ka na Ba), sa GMA Korek na Korek ka Dyan! Palakihan nang premyo ang mga game shows. Pa-simplehan sila ng mga rules para mas madaling maintindihan ng mga tao, maging popular sa kanila at nang sa ganun ay makaakit ng advertisers. Nagpasimuno ng trend na 'to nang gumawa ng licensed local version ng "Who wants to be a Millionaire?" game show ang Viva Films at ipalabas sa IBC channel. Tapos sinundan pa nila ito nang "The Weakest Link".

Kitang-kita ang popularity ng isang trend pag ito'y nagiging laman ng mga text messages o text jokes sa cellphone. Nauso ang mag-joke ng "Can I call a friend?" kung di mo gusto ang sitwasyon o ang mga choices na dapat pagpilian o kundi mo alam ang sagot. Sa mga opisina, nagkaroon din ng computer game na "Who wants to be a Millionaire?" Nilalaro ito ng mga office workers tuwing lunch o pag wala silang ginagawa. Noong una, ang mga tanong ay halos may kinalaman sa U.S. Pero di nagtagal nagkaroon na din ng local version ng computer game na eto. Ang mga tanong ay sa wikang Filipino at related na sa Pilipinas!

Pagkatapos ng ilang buwan, nagkaroon na rin ng local version ng "The Weakest Link" sa TV. Ang "The Weakest Link" ay di tulad ng "Who wants..." na friendly ang host na si Christopher de Leon sa mga game participants at minsan ay tila nagbibigay ng clue sa tamang sagot. Si Edu Manzano na host ng The Weakest Link ay seryoso at minsan ay pa-sarcastic ang dating pag nagkamali ang contestant.

Magbobotohan ang mga contestants kung sino sa palagay nila ang dapat matanggal matapos ang isang round of questions. Dyahe sa contestant na voted out as "The Weakest Link." Tapos tatanungin pa kung bakit siya ang ibinotong "Weakest Link." Kumalat din ang text jokes na nagtatapos sa mga katagang palaging binibigkas ni Edu "You are the weakest link, GOODBYE!"

Siguro dahil sa import liberalization o pagbukas ng Philippine market sa gawang dayuhan, isang kumpanyang gumagawa nang refrigerators at aircon ang nagpapalabas ng advertisement sa TV na "Buy Filipino". Sa bagay mukha namang world class at export quality ang mga refs at aircons nila. Kung pagpipiliin ka nang parehong produkto at pareho naman ang quality, mas maganda na sigurong piliin ang produktong nakakatulong lumikha ng trabaho sa Pilipinas.

Si Ate Gloria, tuwing mag-a-abroad, ang mga suot nyang damit gawa ng Filipino designers. Ang mga sapatos niya at bag ay gawa ring Pilipinas. Di tulad sa dating Unang Ginang Imelda Marcos na mahilig magsuot ng imported. Sino pa nga ba ang dapat munang mag-advertise, bumili at gumamit ng gawang atin kundi ang tayong mga Pilipino mismo? Kaya tayong mga Pilipino di dapat ang Weakest Link- GOODBYE! *