Ang pag-ibig kadalasan ay nagiging ugat ng malagim na krimen

Una at huling pag-ibig

Magkapitbahay sina Marilou at Joselito. Maliit pa sila ay nagkagustuhan na sila. Nang pagalitan siya ng mga magulang sa pakikipag-ugnayan niya kay Joey dahil gusto nilang magtapos muna siya, niyaya niya ang nobyong magtanan sila. Nagdadalantao na siya nang sila’y mahanap. Subalit ayaw ng mga magulang ni Joey na ipakasal sila at batang-bata pa raw sila.

Hindi na nagtapos ng mataas ng paaralan si Marilou. Ang pamilya naman ni Joey ay nagdesisyon na lumayo sa lugar nila upang ilayo sila sa isa’t isa. Paminsan-minsan ay nagtatagpo sila ni Joey subalit nang isilang niya ang kanyang anak ay tuluyan nang lumayo si Joey hanggang sa mabalitaan niyang nangibangbayan na raw iyon. Dahil dito ay naisip rin niyang mag-Japan.

Nakatatlong tawid siya sa Japan bago niya nakilala ang isang Hapon na nag-alok ng kasal. Mabait ang Hapon subalit ayaw siya ng mga magulang nito. Nagtiis siya lalo na nang magkaroon sila ng anak. Nagkasakit ng malubha ang asawa niya at namatay. Kinamkam ng mga kamag-anak ng kanyang asawa ang mga dapat na sana ay mapunta sa kanila ng kanyang mga anak.

Pansamantala silang umuwi sa Pilipinas ng mga anak niya. Natuwa rin siya dahil makakapiling niyang muli ang kaniyang anak kay Joey na inihabilin niya sa mga magulang niya. Nabalitaan niyang bumalik na rin si Joey mula sa Saudi na pinagtrabahuhan niya at nakikipagkita sa anak nila. Nang minsan ngang makipagkita ito sa anak nila ay bumalik ang kanilang dating damdamin sa isa’t isa. Iminungkahi niyang sumama ang lalaki sa pagbalik nila ng mga anak niya sa Japan. Nagkusangloob siyang nagsabi na siya ang magbabayad ng lahat. Nais niyang makasal sila ni Joey subalit nalaman niyang hindi na malaya ito. Ang alam niya ay nag-asawa ito sa isang nakasama sa Saudi nang mabalitaang nagpakasal siya sa isang Hapon. Subalit hindi ito naging balakid para madala niya si Joey sa Japan. Ang sabi naman ng lalaki ay hiwalay na siya sa kanyang asawa na siyang tumitingin sa mga anak nila.

Sa isang madaling salita ay dinala ni Marilou si Joey sa Japan bilang turista. Pagkatapos nito ay nagbilog na ang lalaki. Mag-iisang taon na silang nagsasama nang sabihin ni Joey na kailangan niyong lumipat ng tirahan na pabahay daw ng kanyang bagong amo. Pumayag naman siya dahil ayaw din naman niyang siya na lang ang magbabalikat ng pamumuhay nila. Ang problema nga lang ay walang mag-aalaga sa mga anak niya pagpasok niya sa mise sa gabi. Napilitan tuloy siyang magtrabaho sa araw.

Nang una ay umuuwi si Joey sa kanila tuwing walang trabaho iyon, subalit nang dalawa o tatlong buwang nakalipas ay dumalang na ang pag-uwi nito. Nang pilitin niyang paaminin ang lalaki sa totoong dahilan ay sinaktan siya nito sabay layas. Pinilit niyang kalimutan ang panloloko sa kanya ni Joey. Subalit isang araw, pagkalipas ng tatlong buwan, nakasalubong niya si Joey na may kasamang Pilipina. Sasabunutan na niya ang Pilipina nang itulak siya at sipain ni Joey. Minura siya ng babae, “Hoy, ikaw ang puta. Ikaw itong kumakabit sa asawa ko!”

Nagulat si Marilou. Hindi niya akalain na kukunin pa ni Joey ang asawa nito sa Japan. Nabuo sa sarili niyang maghihiganti siya. Hindi niya alam kung saan nakitira si Joey pero tiyak niyang malapit lang sa kanila dahil nakita niya sila sa shopping arcade na malapit sa bahay niya. Naisip niyang ipatanong sa kanyang anak sa mga lolo at lola nito kung saan nakatira ang tatay nito sa Japan. Nang makuha niya ang adres ni Joey ay bumili siya ng malaki at matalim na kutsilyo. Inabangan niya ang pag-uwi ng lalaki. Tamang-tamang umuulan noon at walang masyadong tao sa labas ng bahay niyon. Walang kaabog-abog na sinaksak niya ang lalaki hanggang sa masadlak ito sa hagdan ng apartment. Hindi niya mabunot ang kutsilyo sa may puso dahil sumabit ito sa buto.

Puro dugo ang damit niya kaya pagdating niya ng bahay ay agad-agad niyang hinubad at inilagay ito sa washing machine. Doon niya ngayon nadama ang bigat ng ginawa niya at nagsisisi siya. Ipinagdasal niyang mabuhay pa si Joey kahit na galit pa rin siya. Gusto niyang puntahan muli si Joey para tiyakin kung napatay nga niya ito o hindi subalit natakot siya. Naawa siya sa kanyang mga anak na natutulog na noon. Kinabukasan ay inabangan niya sa telebisyon ang balita tungkol sa ginawa niya. Nalaman niyang patay si Joey at siya ang pinaghihinalaan. Naalala niya ang kutsilyo at alam niyang sapat na ebidensiya laban sa kanya. Tatlong araw siyang naghintay bago dumating ang mga pulis. Sampung taon sa bilangguan na may kasamang sapilitang pagtratrabaho ang parusang ibinigay sa kanya ng hukom.