Masamang bisyo

SI ELVIRA AY NAKASUHAN ng pagpatay, pagmamay-ari ng sandata, pagnanakaw, at pagtapon ng bangkay.  Inaamin niya ang mga bintang na ito sa hukuman.

Maglalabimpitong taon si Elvira nang siya ay unang pumunta sa Hapon. Niyaya siya ng Pilipinang kapitbahay niya sa Pilipinas. May-ari daw ng pabsnak ang asawa nito at nangangailangan ng hostess.  Dahil sa wala namang lisensiya para mag-rekrut ng mga katulad niya ay hindi siya nabigyan ng bisa sa Hapon. Pumayag na lamang siyang mag-tourist visa.

Dalawa silang na-rekrut noon kaya hindi niya inakalang may masamang mangyayari sa kanya’t ipapasa lang siya sa iba.  Wala siyang naging laban nang halayin siya ng naging amo niya at ibinenta siya sa mga Hapones.  Kapag tumanggi siya lalo na kung panahon niya ay sinasaktan siya.  Lima raw silang Pilipina at ang pinakamatanda ay 19 na taon lamang.  Sa maikling salita ay tumakas siya at na-overstay.  May nagsumbong sa kanilang pinagtatrabahuhan at sila ay hinuli ng pulis.  Dahil sa bata pa siya at wala pang isang taong nag-overstay ay pinauwi na lamang siya.

Dahil sa naranasan niyang magkapera at makatikim ng kasaganaan ay naisip niyang bumalik agad sa Hapon. Tamang-tama namang may nagyaya sa kanya. Hindi pa siya nagdadalawang buwan sa Pilipinas ay balik na naman siya sa Hapon.  Nang sumunod ay may bisa na siya, at sa pinagtratrabahuhan niyang pabsnak ay nakilala niya ang kanyang asawang si Hiroshi na may edad na at diborsiyado. Wala namang naging problema dahil sa pasaporte niya ay nakasulat na 23 taon na siya kahit na mas bata siya ng 5 taon.

Nagkaroon sila ng tatlong anak.  Nasanay siya sa pagtratrabaho sa gabi at dahil sa madaling araw siya kung umuwi ay hindi siya makagising nang maaga para paghandaan ng pagkain ang kanyang asawa at mga anak.  Ang nag-aasikaso ay ang asawa niya bago umalis ng bahay at sa gabi pag-uwi nito dahil sa kailangan niyang magtrabaho sa gabi.

Doon niya nakilala si Takao na binata at madalas sa mga pabsnak na may hostess na Pilipina.  Ang totoo ay hindi lang si Takao ang naging boyfriend niya.  May isang executive ng isang kompanya na nagyaya sa kanya sa hotel kapalit ng pera para sa pagpa-pachinko niya.  Iyon lang daw ang dibersiyon niya na siyang naging dahilan kung bakit hindi siya pinagkakatiwalaan ng malaking pera ng kaniyang asawa.

Hindi lumalaon ay niyaya na rin siya ni Takao sa hotel.  Nasundan pa iyon ng ilang beses hanggang sa isang araw ay naging kakaiba ang kanyang pakiramdam.  Dahil sa tatlo na ang kanyang isinilang na anak ay tiyak niyang siya ay nagdadalangtao.  Dahil matagal na rin siyang hindi nakipagtalik sa kanyang asawa o kahit na sino sa kanyang nga kalaguyo ay alam niyang si Takao ang ama ng dinadala niya.

Tinawagan niya si Takao at sinabi niya ang kanyang kalagayan.  Nagkita sila sa isang hotel, at bago nag-usap ay nagtalik daw muna sila.  Nagalit siya nang sabihin ng lalaking hindi siya naniniwalang siya ang ama ng magiging anak niya.  Umiyak siya. Dahil takot sa eskandalo ang lalaki ay nangakong bibigyan siya ng pera para ilaglag niya ang bata.  Sinabi niyang kailangan niya ng 500,000 yen (50 lapad) kaya ilang araw lamang ang lumipas ay inabutan siya ni Takao ng ganoong halaga.

Subalit saan niya ginamit ang pera?  Sa Pachinko. Nang magkita uli sila ng lalaki ay hindi nito napansin na hindi siya nagpalaglag dahil sa hindi pa malaki ang tiyan niya .  Natakot din siya sa asawa niya dahil malalaman at malalaman nitong hindi sa kanya ang dinadala niya. Pinagkakaipit-ipit niya ang kaniyang tiyan.  Subalit ang lihim ay hindi maitatago lalo na’t may nakikitang ebidensiya. Nang makita ni Takao na hindi siya nagpalaglag ay pinagsabihan siyang isauli niya ang pera ng lalaki.  Wala naman siyang maibalik na pera dahil nagamit na niya sa bisyo niya.

Nang sabihin sa kanya ni Takao na ipapaalam ang ginawa niyang panloloko at pagbubuntis sa asawa niya ay nagpanting ang ulo niya.  Sinabi niya sa lalaking makikipagkita siya at isasauli ang kalahati muna ng nakuha niya.  Pumayag naman ang lalaki at nagpasundo pa sa kanya.

Nagpunta sila ni Takao sa isang liblib na lugar at doon ay sinumbatan siya nang husto ng lalaki. Nang magsisigaw siya ay sinampal siya ng lalaki.  Noon niya ngayon naalalang may dala siyang kutsilyo. Sinalat niya ito sa kanyang bulsa, at inilabas nang tiyempong dumungaw sa bintana ng kotse ang lalaki, sabay saksak ng kutsilyo sa likod. Bumaon ang patalim hanggang sa ugat ng puso.  Nagulat ang Hapones, at tinangkang agawin ang kutsilyo subalit nanghina na ito at humandusay sa kanyang kinauupuan.  Sa taranta niya ay hindi na niya hinugot pang muli ang kutsilyo.  Kumaripas niyang pinatakbo ang sasakyan.

Humanap siya ng pagtatapunan ng bangkay, at nang mapadaan siya sa magubat na lugar ay pinasok niya ito. Sa dulong may bangin papuntang dagat ay tinapon niya ang bangkay na hindi bumagsak sa dagat kundi sa isang nakausling bato.  Kinabukasan, kitang-kita ng mga nagdaan ang bangkay at ipinaalam ito sa pulis.  Agad naman nalaman kung sino ang bangkay at sa ginawang pangunang imbestigasyon ay lumabas ang pangalan niya. Nang ihambing ang tatak ng daliri na nakabakat sa kutsilyo ay natukoy siya.

Nang mahuli siya nang mga pulis at sinimulang imbestigahan ay napadali ang kanyang panganganak kaya naantala ang pag-imbestiga sa kanya ng isang buwan.  Nang makalabas siya ng ospital ay sinabihan siya ng mga may kinauukulan na ilalagay pansamantala ang kanyang anak sa bahay-ampunan dahil ayaw namang kunin ng kanyang asawa ang bata.  Ang kanyang asawa ay nagbigay ng pahayag sa pulisya na ididiborsiyo siya sa lalong madaling panahon kahit man lamang daw para iligtas ang kanilang mga anak sa pintas ng iba dahil sa ginawa niya.  Ang balak ng tagapagtanggol niya ay kausapin ang pamilya ng biktima na kunin ang bata at kaawaang palakihin bilang kapalit sa anak at kapatid nila na namatay.

Buhay pa ang mga magulang ni Takao, subalit ang kanyang ina ay may sakit ng pagkaulyanin o dementia.  Nang nakaburol daw ang biktima, ang tanong daw ng ina sa kanyang ama ay, “Sino ba ang guwapong lalaking nasa larawang nasa ibabaw ng kabaong?”*