Public schools sa US, etc.

AM WATCHING a Samuel L. Jackson movie right now on cable. It’s stealing my attention away from writing this article. This I have to admit. Title? “187”. A 1997 movie about school system in southern California. Machismo. Chicano. Gangs. In a way, this made me think of the way high school students get their education here in the United States. And am thinking of the public school system in the inner city schools in urban cities like Los Angeles, San Francisco, and yes … New York.

As an immigrant observing the way of life here in my present surrounding, I am appalled at the way some high school students just take their education for granted. Especially sa bansang kayang ipamudmod ang educational materials sa bawat estudyante. True na may maraming mga kakulangan, tulad ng classrooms, subalit, yun bang ang pagpapahalaga ng mga mag-aaral sa edukasyon, ay wala. Again, am writing about public schools in inner cities and urban neighborhoods. Am sure na ibang situation naman sa mga suburbs at ibang states.

Kakulangan sa guro. Ito ay isang malaking problema ng educational system dito. Nag-recruit pa nga ng mga guro mula Jamaica, France, Pilipinas at iba pang bansa. Kakulangan sa dahil marami ang umaalis. Umaalis sa dahil hindi masikmura ng mga guro ang abuso ng kanilang mga tinuturuan. There’s a lot of violence going around against teachers, and against other students. Nandiyan yung pagtawanan ang accent ng teacher (dahil nga Pinoy accent ang dala), batuhin ng papel, o chalk, at iba pa. Marami ring insidente ng sexual assault, and gang-oriented violence laban sa ibang mga estudyante. Almost bawat linggo ay binabandera ng mga newspapers at television reports ang mga nakakagimbal na balitang ito.

Pinupuna rin ng mga kritiko ang failing grade ng entire trend of education. Lalo na sa Math, Reading at Sciences. Nakapanlulumo actually. Kaya lumalabas ang mga new slangs at words tulad ng ‘Rite’ (for Right), ‘Nite’ (for Night), at marami pang iba. Sabi nga ng isang kasamahan ko sa trabaho … ginamit ng kanyang anak ang salitang “hateration” at “respeck” sa game na scrabble, at nakipag-argue pa ito na ang mga salitang ito ay nakuha niya sa Hiphop songs ni Jayzee. Well, sabi naman ng nanay niya ay hindi pa nauumpisahan ang “hiphop scrabble” olympics.

Tutugtog dito sa New York sa ika-26 ng Oktubre, ang ”Parokya ni Edgar”. Manonood siguro ako. Makikinig naman ng live na alternatibong bandang Pinoy. Ilang mga Pinoy na banda na rin ang nag-tour dito sa New York. Eraserheads, Wolfgang, The Dawn … pati na ang Freestyle, at Side A band. Me mga bituin din (ahe!!), na nag-show, tulad ni Regine Velasquez, Isabel Granada, Anthony Castello, Ara Mina, at Ai-Ai de la Alas, pero di ko sila trip (hehehe….).

Panlaban sa homesick ang pumunta sa Chinatown, Filipino stores at turo-turo, at Asian Markets at mamili ng mga sangkap sa pagluto, humiram ng VHS tapes, at makinig sa iba’t-ibang mga diyalektong Pinoy. Maraming mga Philippine products ang naipasok na sa New York market. Pati na ang San Miguel Beer (lager nga lang, pero solb na rin). Pati kangkong (kahit mahal!!), at Omega Pain Killer (gamot sa sakit sa likod) at Pito-Pito herbal drink (para kay inay). Subalit please …hanggang ngayon ay naghihintay pa rin ako sa talbos ng kamote, sampalok, bayabas, santol, manggang hilaw, kalamansi at sa aming mga Ilonggo … takway at bilong-bilong!!! (itanong nyo na lang kung ano ang last two sa mga Ilonggong kakilala ninyo).

Halloween dito sa October 31. Magti-treat or trick na naman ang mga bata. Hehehe … paano naman ako matatakot sa mga batang ang suot-suot na costume ay si Tweety Bird, Power Ranger, at Star Trek? Kala ko panakot … haay naku …Na-alala ko tuloy ang Todos Los Santos sa Pilipinas. Picnic sa sementeryo. Luto ng suman at biko. Dasal para sa mga patay. Mahjong sa mga puntod. Sumalangit nawa ang kanilang mga kaluluwa.
Itutuloy daw ni Presidente George W. Bush ang sinimulang digmaan ng kanyang tatay against Iraq. Marami ang ayaw sa digmaang papalapit. Maraming mga rally, pickets at demonstrations ang isinasagawa sa Washington, DC, San Francisco, New York, at other urban cities. Pati Pilipinas ay masasangkot sa napipintog na gulo. I-oopen pa daw ni presidente Gloria Arroyo ang air space ng Pilipinas para sa US fighter planes. Baa! Pag-isipan nga natin kung ano ang kahihinatnan kung mangyari ito?

Patuloy tayo sa pagkabuhay!!!*

Back to top