Diwa ng Pasko at Bagong Taon

ANG BUWAN NG DISYEMBRE ay isa sa mga maliligaya at masayang araw sa loob ng isang taon. Ito ay pinanabikang mga araw ng marami, mahirap man o mayaman, sa mga liblib na nayon at maging sa mga siyudad. Ang malamig na simoy ng hangin, mahabang gabi, at kinang ng mga Christmas lights at parol sa bawa't tahanan ang siyang nagpapahayag ng tunay na diwa ng Pasko at pagtatapos ng taon. Ang Pilipinas ay pinaniniwalaang isang tanging bansa na may pinakamatagal at pinakamahabang araw ng kapaskuhan --- patunay ng kanyang pagiging isang bansang Kristiyano.

Nakapagtataka marahil kung bakit sa kabila ng maraming problemang kinakaharap sa ngayon ng bansa at nang sambayanang Filipino, sa kabila ng mga masasamang balita na halos araw-araw ay laman ng mga pahayagan --- patayan, aksidente at trahedyang nagbubuwis ng maraming buhay, kidnapping, anomalya sa loob at labas ng pamahalaan, ang patuloy na digmaan sa maraming bahagi ng Mindanao, pananalasa ng bagyo, panununog at raid ng mga teroristang komunista/Abu Sayyaf/MILF na pawing mga kaaway ng katahimikan, ang malubhang problema sa pananalapi ng gobyerno, kawalan ng hanap-buhay ng maraming mamamayan, pati na ang unti-unting pagbulusok ng halaga ng piso kontra sa dolyar, atbp. --- ang lahat ng ito ay di sapat para itago at pagtakpan ang masayang diwa ng kapaskuhan sa puso at damdamin ng maraming Filipino.

Ano nga ba ang tunay na diwa ng Pasko? Ito ay ang paggunita sa araw ng pagsilang ng Poong Hesus, may 2000 taon na ang nakakaraan. Noon sa isang malamig at madilim na sabsaban sa Bethlehem sumilang ang Manunubos --- ang natatangi at pangakong Anak ng Diyos --- na siyang inaasahang magbibigay katuparan sa magandang kinabukasan ng sanlibutan. Ang payak na sabsaban ng mga tupa ang simbolo ng pagpapakumbaba (humility), samantalang ang pagdalaw at pagbibigay regalo ng Tatlong Haring Mago ang kumakatawan ng pagbibigayan at pagmamahalan (love, friendship and brotherhood) ng bawa't tao sa isa't isa.

Samantala, ang diwa ng Pasko ay di kumikilala ng layo o agwat sa pagitan ng mga taong nagmamahalan. Marami sa ating mga kababayan ang ngayon ay nasa ibang bansa, katulad halimbawa dito sa bansang Hapon, kung saan dahilan sa pangangailangan, ay nagdiriwang ng Pasko na malayo sa kanilang pamilya at kasambahay --- pagdiriwang na malayo sa piling ng kanilang kaanak at mahal sa buhay. Ang diwa ba ng Pasko ay nababawasan ng ganitong situwasyon?, Hindi, sa aming palagay, sapagka't ang pagmamahal ay di kayang ikulong sa hawla o kaya't palibutan ng rehas at bato. Ang tunay na diwa ng Pasko ay nasa puso, nasa damdamin, nasa ala-ala ng bawa't tao --- sa sinoman na nagmamalasakit at nagmamahal.

Ito ay isa lamang sa mga hiwagang bumabalot sa diwa ng kapaskuhan. Marami nang mga Pantas ang nagbigay paliwanag sa tunay na kahulugan ng araw na ito, mga pananaw na sa pagdaraan ng maraming taon ay lalo pang pinatitingkad ng aktuwal na karanasan at saloobin ng marami --- mga kasiyahang di matatawaran ng salapi o bigat ng mga problemang kinakaharap sa buhay.

Samantala, ang araw ng Pasko ay sinusundan ng Bagong Taon --- isa ring natatanging araw na may sariling diwa at kalatas sa puso ng marami --- ang pagtalikod sa nakaraang taon at masayang pagsalubong sa darating; ang simbolo ng bagong pag-asa, ng bagong pananaw, bagong pagharap at pakikipagsapalaran sa buhay. Ang Bagong Taon ay isang bagong pangako sa buhay ng bawa't tao, pangako ng isang magandang bukas na nararapat pagyamanin at bigyan ng katarungan. Pangako ng isang bagong hamon ng pakikipamuhay at pakikipagsapalaran. Sa tulong at kalinga ng Panginoon, sa pamamagitan ng sipag at tiyaga ng bawa't mamamayan, tunay na ang hinaharap ay magiging maligaya sa sinomang nagmamahal at di nawawalan ng pag-asa.

Sa lahat ng mga tumatangkilik at nagbabasa ng Philippines Today, MALIGAYANG PASKO AT MANIGONG BAGONG TAON sa inyong lahat! *

Back to top

You may email the author at ernie@philippinestoday.net.